Güncel ENSO Analizi
Tropikal Pasifik Okyanusu’nda deniz yüzeyi sıcaklıklarının mevsim normallerinin altına düşmesi La Niña olarak tanımlanır. Bu soğuma, konumsal dağılımına bağlı olarak doğu Pasifik (Niño 1+2) ve orta Pasifik (Niño 3.4) olmak üzere farklı karakterler gösterebilir. Klasik La Niña olaylarında soğuk anomaliler çoğunlukla doğu Pasifik’te yoğunlaşırken, mevcut durumda bu çekirdek doğudan ayrışmış ve orta Pasifik’e kaymıştır. Bu durum, zayıf ile orta kuvvet arasında seyreden, orta Pasifik merkezli bir La Niña yapısına işaret etmektedir.
Buna karşılık doğu Pasifik (Niño 1+2) bölgesinde belirgin bir ısınma eğilimi gözlenmektedir. Doğu kesimdeki bu ısınma, atmosfer–okyanus etkileşimini klasik La Niña şemasından uzaklaştırmakta; Walker dolaşımının ve buna bağlı konvektif alanların daha dağınık ve değişken bir yapı kazanmasına neden olmaktadır. Bu nedenle söz konusu La Niña tipi, kış mevsimi üzerinde doğrudan ve güçlü bir zorlayıcı olmaktan ziyade, büyük ölçekli dolaşım paternlerini dolaylı biçimde etkileyen bir arka plan sinyali üretmektedir.
Sonuç olarak, soğuk anomalilerin orta Pasifik’te yoğunlaştığı, doğu Pasifik’in ise ısındığı bu konfigürasyon; jet akımları ve gezegen dalgaları üzerinden kış iklimini tek başına belirlemekten çok, bölgesel ve zamansal farklılıklar yaratan yönlendirici bir etki ortaya koymaktadır.